| تبليغات | X |
" مانوئل والادرس عزیز من، سالها گذشتهاند. اینک من چهل و هشت سالهام و گاه در عالم دلتنگی خود، احساس میکنم که پیوسته کودکم. احساس میکنم که تو هماکنون به طور غیر منتظره آشکار میشوی و برایم عکس هنرپیشه یا تیله میآوری.
پرتغالی عزیز من، تویی که محبت را در زندگی به من آموختهای. این زمان نوبت من است که تیله و عکس تقسیم کنم، زیرا بدون محبت، زندگی چیز مهمی نیست. در محبت خود گاه سعادتمندم و گاه اشتباه میکنم، و این حالت در من بیشتر است.
در آن زمانها، در زمانهی زمان ما، نمیدانستم که خیلی سال پیش، بزرگزادهای دیوانه، «ابله»، چشمها لبریز از اشک، به زانو درآمده در برابر محرابی، از شمایلهای مقدس میپرسید: «چرا باید چیزهایی را برای کودکان تعریف کرد؟»
پرتغالی عزیز من، حقیقت این است که این چیزها را خیلی زود برای من تعریف کردهاند. "
درخت زیبای من
ژوزه مائو روده واسکونسلوس
ترجمه قاسم صنعوی
انتشارات سحر
* کتاب من چاپ 2537 شاهنشاهیست. چاپ جدید این کتاب هم البته هست!