از بعضی آدم‌ها باید ترسید.  مثلا از آنهایی که وقتی توی خیابان سینه به سینه‌ات می‌شوند، دستپاچه نمی‌شوند، گیج و گول به چپ و راست نمی‌روند و بعد که به هزار زحمت از تو رد شدند، پیش خودشان لبخند نمی‌زنند.

یک راست و بی‌تردید، گاهی تنه هم می‌زنند و راه‌شان را باز می‌کنند.

از اندوه و بی‌حوصله‌گی و بی‌دلیلی این آدم‌ها باید ترسید.