"برام گفتی قبلا"، اغلب جمله چندان خوشایندی نیست. فراموشکاریمان را به یادمان میآورد، گاهی هم بیحوصلهگی شنونده- این جور موقعها هم میشود گفت شنونده؟- را. وحشت از مکرر شدن، پیشبینیپذیری و تمامشدهگی که، دیگر هیچ.
اما این بار، این جمله را شنیدم و هیچ حس تلخی نبود.
فکر کردم که هی... این همه میشناسیام پس، رابطههه تاریخدار شده، آنقدر که این جمله را، این حس را، خیلی پیشها برایت گفتهام.