من چرا این جوریام؟ شش قرن پیش وقتی فهمیدم میشود از یکی از بچهها CD کامل کارهای anathema را بگیرم، کلی ذوق کردم. وقتی برایم آورد بیشتر ذوق کردم. اما CD را که آوردم خانه، چند تا آهنگی که قبلا خودم توی وبگردیها و به کمک دیوونه جان پیدا کرده بودم گوش کردم و بعدش، فکرش را بکن، از همان موقع مانده توی CD player دستگاه! از همان موقع یعنی مثلا دو سه ماه قبل!
ببین... فکر کنم این شکلیام که نباید یکهویی یک عالمه موسیقی خوب، کتاب خوب، یا فیلم خوب به من بدهید. بیجنبهام دیگر، یا شاید هم از ذوقزدگی کپ میکنم یهو! نه میبینمشان، نه میخوانمشان...
سیستم قطره چکانی باید باشد. کلا بالای سرم زور باشد، هم به نفع خودم هست، هم جامعه! :)