چقـــــدر باید حواست باشد که مشق نانوشته‌ی کسی نشوی، معیار ادب داشتن، مهربان یا انسان بودن، نامه‌ی جواب نداده یا وجدان بیدارش.

چقدر باید چشم و گوش‌‌ت خوب باز باشد و بدانی که کی باید بروی، نباشی، و کی باشی، سکوت کنی و باشی.

و چه روزگار سختی باید باشد روزگاری که ببینی با همه‌ی همه‌ی حواس‌جمعی‌هایت، باز عزیزترینی مشق نانوشته‌ی تو شده‌، باز تو نامه‌ی بی‌پاسخ، نامه‌ی ستاره خورده‌ی عزیزی شده‌ای.