به یاد باغ پرپر... به یاد نسترن باش... ای کفتر پریده...گاهی به یاد من باش... تو اوج یک شبانه... تو عمق یک آینه... میون یک ترانه...گاهی به یاد من باش... ای کفتر پریده... ای رفته و رسیده... گاهی به یاد من باش!... ببین ببین چه ساده... ستاره سرنگون شد... میخک به خاک افتاد... شقایق غرق خون شد... ببین ببین چه آسون... به یک سفر شکستم... چنین به خود شکسته... از پا فرونشستم... ببین ببین چه تلخم... بی تو به این شبانه... از خود چه درگریز و به ناکجا روانه... من آه دلشکسته... من آفتاب خاموش... من قصه‌ی نگفته... ترانه‌ی فراموش... ای کفتر پریده...ای رفته و رسیده... گاهی به یاد من باش...گاهی به‌یاد من باش...

گاهی به یاد من باش...